Een voorbeeld naar de zoektocht naar onderliggende mechanismen geeft het Rivm in het rapport Armoede, chronische stress en gezondheid in de gemeente Den Haag. De interactie van diverse factoren die de gezondheid van mensen in armoede beïnvloeden wordt weergegeven. Het blijkt dat chronische stress, emotioneel welzijn, ziektelast en fitheid directe causale verbanden hebben met gezonde levensverwachting. Indirecte factoren blijken sociaaleconomische status, financiële stabiliteit, vaardigheden, toegang tot zorg, zorggebruik, kwaliteit van de sociale en fysieke leefomgeving en sociale contacten.
De samenhang tussen alle relevante factoren hebben ze in een ‘causaal diagram’ weergegeven. Chronische stress blijkt een centraal punt in de wisselwerking tussen alle factoren, maar is dat het meest effectieve aangrijpingspunt voor preventie? Stress is eerder de biomedische factor die maakt dat bestaansonzekerheid en/of verslaving en/of fysieke problemen, gebrek aan waardigheid etc. schade aanrichten. Daar moet je dus op interveniëren, niet (alleen) op de stress zelf. Als chronische stress de aanpak van de andere factoren belemmerd kan aanpak ervan hooguit een bijdrage leveren om andere zaken aan te pakken.